امروزه اهمیت و جایگاه ضوابط و مقررات- در ساماندهی محیط های شهری و تامین حداکثر شرایط کیفی محیطی بر کلیه صاحب نظران و متخصصین این حوزه روشن است؛ در واقع شهرسازی چیزی نیست جز همین ضوابط و مقررات شهری، که بوجود اوردنده سایر وجوه توسعه و رشد همه جانبه شهری- در راستای پاسخ به نیازهای اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی و غیره هستند. در این تحقیق نگارندگان از طریق مطالعات کتابخانه ای و اسنادی و دیدی میدانی، از طریق روش تحقیقی توصیفی – تحلیلی، به بررسی نقش و اثرات ضوابط و مقررات شهرسازی و عوامل تاثیر گذار ان پرداختند که نتیجه حاصل شد که، در شرایط فعلی حاکم بر نظام شهرسازی، و عبور از برهه زمانی «گذار» و «نووارگی» برای رقابت و رسیدن به بلندای برج ها و ساختمان های مرتفع (با نماهای متفاوت از فرهنگ و هویت شهرسازی ایرانی- اسلامی؛ بدون توجه به مردم، که به واقع مهم ترین عنصر برنامه ریزی "مشارکتی" هستند) کشورهای به اصطلاح پیشرفته و مدرن، بافت ها و فضاهای کهن و اصیل و هویت دارِ شهرهای ما، در سایه انها استحاله یافته اند؛ که این به معنای جایگزینی فرهنگ دلخواه خود، و بی هویتی فرهنگی – کالبدی است.